Psychologiczna diagnoza ADHD

Diagnostyka ADHD jest pomocna wtedy, gdy pojawia się pytanie, czy trudności z koncentracją, organizacją, impulsywnością albo przeciążeniem mają głębsze podłoże.

Często są to rzeczy, które towarzyszą od lat, ale dopiero z czasem zaczynają bardziej przeszkadzać - w pracy, relacjach albo codziennym funkcjonowaniu.

Diagnoza ma pomóc uporządkować to, co do tej pory było niejasne albo rozproszone.

Dzięki niej można:

• lepiej zrozumieć swoje trudności
• odróżnić ADHD od innych problemów (np. lęku, depresji, przeciążenia)
• zdecydować, czy potrzebne jest dalsze leczenie (np. konsultacja psychiatryczna)
• dobrać adekwatne formy wsparcia.

Diagnostyka ADHD jest dla osób, które:

• mają trudności z koncentracją i kończeniem zadań
• łatwo się rozpraszają
• odkładają rzeczy na później mimo konsekwencji
• działają impulsywnie albo „na ostatnią chwilę”
• czują chaos w codziennym funkcjonowaniu
• mają poczucie, że „zawsze było im trudniej niż innym”

Nie trzeba mieć pewności, że to ADHD — wystarczy podejrzenie albo wątpliwość.

Diagnoza ADHD nie opiera się na jednym teście. Jest to kilka wizyt diagnostycznych.

Proces obejmuje:

• szczegółowy wywiad dotyczący obecnych trudności
• omówienie funkcjonowania w dzieciństwie
• analizę objawów w różnych obszarach życia
• wykorzystanie narzędzia diagnostycznego DIVA-5
• inne narzędzia dobrane indywidualnie
• w razie potrzeby — dodatkowy wywiad z osobą bliską (np. członkiem rodziny), który pomaga uzupełnić obraz funkcjonowania, szczególnie z wcześniejszych okresów życia
• różnicowanie, w celu najlepszego wyjaśnienie przyczyn trudności

Całość ma na celu sprawdzenie, czy objawy są spójne z obrazem ADHD według aktualnych kryteriów diagnostycznych.

Po zakończeniu procesu przygotowuję pisemny opis zawierający:

• podsumowanie wywiadu
• analizę objawów
• wnioski diagnostyczne

Z takim dokumentem można udać się do lekarza psychiatry w celu dalszej konsultacji lub leczenia.

Często osoby trafiają na diagnozę po latach prób radzenia sobie „na własną rękę”.
Samo uporządkowanie tego, z czym się mierzysz, bywa pierwszym momentem, w którym coś zaczyna mieć sens.

Diagnoza psychologiczna nie jest równoznaczna z diagnozą lekarską. Jeśli rozważane jest leczenie farmakologiczne, konieczna jest konsultacja psychiatryczna.